Image
Top
Menu
25 januari 2018

Op zoek naar een beetje geluk

Is er een geheim recept?

De geluksboeken zijn niet aan te slepen. Boordevol tips zodat je stap voor stap toewerkt naar een gelukkig leven. Of je zoekt je heil bij één van de vele gelukscoaches. Al met al zijn we een gelukkig landje (met volgens een rapport van Unicef om en nabij de gelukkigste kinderen van de hele wereld). Toch gebruiken meer dan een miljoen mensen antidepressiva. Hoe kan dat toch? Waar of wanneer raken we het kwijt? Kinderen zijn gelukkig van zichzelf. Hoeven het niet te vinden. Wat is hun geheim?

In de film: “The last Shaman” gaat een depressieve Amerikaanse jongeman naar Peru om van zijn rotte gevoel af te komen. Voordat hij daar toekwam had hij allerlei behandelingen doorstaan, waaronder een opname in een psychiatrisch ziekenhuis inclusief elektroshocks. En ja als dat niet helpt, wat doe je dan? Net zo lang zoeken totdat je iets of iemand hebt gevonden die je van dat nare gevoel afhelpt. Zijn radeloosheid wordt duidelijk als hij zelfs in zee gaat met een ex-crimineel die hanengevechten organiseert. Dat zou voor mij al een teken zijn om hier ver weg te blijven. Maar niet voor James. Op een gegeven moment vult hij zijn dagen alleen in een hutje met een fles Ayahuasca om zo zijn verdriet en nare gevoel eruit te kotsen.

Misschien simpel gedacht, maar ik denk dan: er moet niks uit, er moet iets in. Te beginnen met liefde en vriendschap. Van iemand die hem steunt en support om vooral zijn eigen leven te gaan leven. Niet zoals zijn ouders en omgeving van hem verwachten. Ja, deze Harvardstudent heeft volop mogelijkheden. James dacht dat zijn studie zou leiden naar een lang en gelukkig leven. Niet in de laatste plaats onder invloed van zijn vader, die toegeeft zijn zoon (soms) met militaire precisie te hebben gedrild. Om hem zo goed voor te bereiden op de harde (Amerikaanse) maatschappij. Al met al heeft het hem geen goed gedaan. Het leven van targets en status is niet perse het leven dat bij James past.

Je eigen leven leven, het klinkt zo eenvoudig. Maar er is heel wat kracht voor nodig. Bewust of onbewust zijn we beïnvloed om het volgens het bekende plaatje te doen: studie, goede baan, partner, hypotheek, kinderen… Hier wil ik een tegengeluid geven. Doen wat je fijn vindt, dat is mijn motto. Het leven is al zo kort.

Gelukkig mocht ik van mijn vader gaan doen wat ik zelf leuk vond. Mijn vriendinnetjes moesten studeren of naar Schoevers, daar heb je als vrouw altijd wat aan. Ik wilde naar de Modevakschool (in de disco had ik leuke mensen ontmoet die hun eigen kleding naaiden, dat wilde ik ook). Daar heb ik tot op de dag van vandaag geen spijt van gehad. Het is soms sappelen en ik draai behoorlijk wat uurtjes, maar dat heb ik er graag voor over. Met alle plezier geef ik stylingadvies, schrijf ik boeken en leid ik anderen met dezelfde passie op.

Een rot gevoel hebben we allemaal weleens. Ik ook. Meestal kan ik het herleiden naar iets dat er speelt. Soms lijkt het dat ik even niet synchroon loop met mijn eigen spoor. Gelukkig is dat maar sporadisch en zo erg is dat ook weer niet. En als het me te lang duurt maak ik een afspraak bij Cranial Sacraal therapeut Els of klets ik even met een vriendin die toevallig ook coach is. Een massage, een fijn gesprek, even flink lachen… Meestal is er niet zo heel veel voor nodig.

Dat is nu ook de bedoeling van Hi to Life. Een platform met fijne adresjes. Waar je een workshop of sessie kunt vinden waar je achteraf van denkt: Yes, ik heb mijn spoor weer gevonden. Zonder ingewikkelde of zware gesprekken (mag uiteraard wel). Met leuke, positieve mensen die je met alle plezier een liefdevol zetje de goede richting op geven.

*De documentaire The Last Shaman is te zien op Netflix.

Hartelijke groet,
Merel van ‘t Wout


Tip: Wist je dat Hi to Life regelmatig interessante workshops geeft?
  • Leer je intuïtie volgen.
  • Via een andere manier dan de gebaande paden focus krijgen.